TÜRK-İŞ tarafından kabul edilemez bulunan düşük zam teklifine karşı, tüm Türkiye’de eş zamanlı basın açıklamaları yapıldı.
TÜRK-İŞ’in daha önce ilan ettiği eylem takvimi doğrultusunda kamu işçileri 3 Temmuz günü 81 ilde AK Parti İl Binalarının önünde toplandı.
AKP iktidarı 600 bin kamu işçisini ilgilendiren ikinci zam teklifininde, 2025’in ilk 6 ayı için yüzde 17, ikinci 6 ayı için yüzde 10 zam önerildi. 2026 yılı teklifinde ise değişiklik yapılmadı: İlk 6 ay yüzde 7, ikinci 6 ay yüzde 5 önermişti.
AKP iktidarının sefalet zammına tepki gösteren kamu işçileri, insanca yaşam, adil bir ücret ve alın terinin karşılığı için sesini AKP İl Binalarının önünde yükseltti. Basın açıklamalarında bir işçinin duygularını dile getirdiği mektupta okundu.
AKP İl Binaları önünde okunan bildiride; “İnsan Onuruna Yakışır Bir Ücret”, “Gerçekçi ve Adil Bir Toplu İş Sözleşmesi”, “Vergide Adalet, Geçim Sıkıntısına Acil Çözüm”, “Güvenceli Çalışma ve İş Güvencesi”, “Emeğe Saygı ve İşçiye Değer Verilmesi” istendi.
Tüm illerde eş zamanlı gerçekleştirilen basın açıklaması metni:
Basınımızın Kıymetli Temsilcileri,
Değerli Emekçi Kardeşlerim,
81 ilde AKP il binaları önünden sesleniyoruz!
2025 yılı Toplu İş Sözleşmesi sürecinde kamu işçilerinin insanca yaşam taleplerini görünür kılmak, kamuoyunu bilgilendirmek ve hükümetin sorumluluklarını yerine getirmesini sağlamak amacıyla başlatmış olduğumuz eylem süreci kararlılıkla devam etmektedir.
Geçtiğimiz hafta işyerleri önünde gerçekleştirdiğimiz bildiri okumalarının ardından, bu hafta şehir meydanlarında kitlesel basın açıklamaları gerçekleştirdik. Tüm illerimizde eş zamanlı olarak planlanan bu açıklamalar, kamu emekçilerinin birliğini ve taleplerinin ciddiyetini gösterecek önemli bir adımdı.
Bugün de eylem planımız dahilin de, Türkiye’nin dört bir yanında AK Parti İl Binalarının önündeyiz.
Çünkü artık sabrımız kalmadı! Çünkü artık yoksulluğa, adaletsizliğe, duyarsızlığa tahammülümüz kalmadı!
Biz bu ülkenin çalışanları, biz bu halkın emekçileriyiz.
Ama bugün yaşam mücadelesi veriyoruz!
Geçim derdi bu kadar büyümüşken, bizlere sunulan sözde zam teklifleriyle alay ediliyor.
TÜİK’in rakamlarıyla, halkın gerçeği gizleniyor.
Az kazanandan çok vergi alınıyor.
Hayat pahalılığı karşısında maaşlarımız buharlaşıyor.
Artık yeter!
İşte bu yüzden, bu seferde buradan AK Parti il binaları önünden taleplerimizi bir kez daha dile getirecek sesimizi hep birlikte yükselteceğiz.
Talepler
1.İnsan onuruna yakışır bir ücret istiyoruz!
-TÜİK’in verileri yaşadığımız geçim sıkıntısını yansıtmıyor.
–Sözleşme teklifleri, TÜİK’in verilerine değil, pazarda, mutfakta yaşanan gerçeklere göre hazırlanmalıdır.
– İnsanca yaşanabilecek, geçim koşullarına uygun bir ücret talep ediyoruz.
2.Gerçekçi ve adil bir toplu sözleşme istiyoruz!
–Hükümetin masaya getirdiği teklifler, emekçiyi oyalamaktan ibarettir.
–Toplu sözleşme, emekçinin iradesine ve yaşam şartlarına uygun olmalıdır.
–Emekçilerin sesi dikkate alınmadan yapılan hiçbir teklif meşru değildir.
3.Vergide adalet istiyoruz!
–İşçinin maaşı daha eline geçmeden vergiyle eriyor.
–Az kazanandan çok, çok kazanandan az vergi alınan bu sistem adaletsizdir.
–Gelir vergisi matrahı adaletsiz sistemi sona erdirecek şekilde adil ve kademeli olarak düzenlenmelidir.
4.Geçim sıkıntısına acil çözüm istiyoruz!
–Kira, fatura, gıda, ulaşım… Her şey zamlandı ama maaşlarımız erimeye devam ediyor.
–Emekçiler kredi kartlarıyla, borçla, eksik beslenmeyle yaşamaya zorlanıyor.
–Halkın sofrasına, cebine, yaşadığı hayata bakılmadan ekonomi toparlanamaz!
5.Güvenceli çalışma ve iş güvencesi istiyoruz!
–Taşeron sistemine, güvencesiz çalışmaya son verilmelidir.
–Kamu işçisinin geleceği koruma altına alınmalıdır.
–Bugün işi olan, yarını için kaygı duymamalıdır.
6.Emeğe saygı, işçiye değer istiyoruz!
–Alın terine değer verilmediği sürece adalet sağlanamaz.
–Biz çalışıyoruz, biz üretiyoruz, biz bu ülkenin temel direğiyiz.
–Emek yok sayılırsa, üretim de adalet de kalkınma da mümkün değildir!
Bugün buradayız,
Çünkü başka çaremiz kalmadı.
Çünkü duymayan kulaklara, görmeyen gözlere artık ses yükseltme zamanı geldi.
Sadaka değil, hakkımızı!
İkram değil, emeğimizin karşılığını istiyoruz!
Sefalet değil, onurlu yaşam istiyoruz!
Ve unutulmasın:
İşçiyiz, emekçiyiz, haklıyız, kazanacağız!
Direne direne kazanacağız!
İşçi kardeşlerim,
Emekçi dostlarım,
Sizlere, emekçi bir kardeşinizin gönderdiği mektubu okumak istiyorum.
Bu mektup sadece bir kişinin değil, hepimizin ortak duygusudur.
İşçi mektubu …
Ben bir kamu işçisiyim.
Sesimi duymanız gerekiyor.
Çünkü içime attığım ne varsa, artık dışa dökülüyor.
Her sabah kalkıyorum,
Çocuğumun yüzüne bakıyorum:
“Bugün ne götürebileceğim?” diyerek çarşıya pazara gidiyorum.
Fakat evimin ihtiyaçlarını karşılayamıyorum, evime elim boş dönüyorum.
“Bugünlük de idare ederiz” diyorum her seferinde.
Ama aslında idare ettiğimiz ve eksilen her şey insanca yaşam hakkımız.
Bize reva görülense aynı, her gün geçim mücadelesi. Her gün idare her gün sabır… Bu böyle gider mi gitmez.
Ve bir gün, içimden “yaşamak bu değil” dediğim anda…
Sendikamızdan bir açıklama geldi:
“Emekçi kardeşlerimiz, hakkımızı almak için mücadele edeceğiz.
İnsan onuruna yakışır bir yaşam bizim hakkımızdır.
Alın terimizin karşılığı, bize anamızın ak sütü kadar helaldir!”
İşte o an,
İçimde bir umut doğdu.
Görülmediğimi düşündüğüm bu hayatta
Yalnız olmadığımı hissettim.
Benim gibi binlerce emekçi kardeşim vardı, sesime ses verdi.
Kendime geldim.
Direnmenin, birlikte olmanın, hakkını aramanın anlamını yeniden hatırladım.
O yüzden bu mektubu yazıyorum.
Kendim için, çocuklarım için,
Ve bu ülkede geçim derdiyle boğuşan herkes için.
Birlik olalım. Mücadele edelim.
Yaşarken ölüye dönmeyelim.
Ben buradayım.
Sizlerde orada.
Alanlarda buluşalım.
Hakkımızı birleşe birleşe, direne direne alalım.
En samimi duygularımla,
Sizi yürekten selamlıyorum.
Yaşasın işçilerin sınıf bilinci!
Yaşasın emek dayanışmamız!
Emekçi kardeşimize bu içten, samimi mektubu için çok teşekkür ediyoruz.
Aynı duygularla kendisine selamlarımızı gönderiyoruz.
Yaşasın örgütlü mücadelemiz!
Yaşasın onurlu direnişimiz!