Suudi Arabistan’ın Riyad şehrinde düzenlenen, 8. İslam İşbirliği Teşkilatı ve Arap Ligi Olağanüstü Ortak Zirvesi’nde Suriye Cumhurbaşkanı Beşar Esad Filistin halkı için tarihi bir konuşma gerçekleştirdi.
Esad, Gazze’ye yönelik saldırganlığın daha önce Filistinlilere yönelik Siyonist katliamlar bağlamından ayrı olarak tartışılamayacağını vurgulayarak, bugün de İsrail saldırganlığına karşı aynı metodolojiyle mücadele etmeye devam etmenin, halklar yok olana ve dava ölene kadar katliamları tamamlamanın önünü açmak anlamına geldiğini belirtti.
Esad, konuşmasında, İsrail saldırganlığının sadece şimdi değil, asıl uzun vadede de durdurulması gerektiğini söyledi. Sorunun Gazze değil Filistin olduğunu ifade eden Suriye Cumhurbaşkanı, Gazze’nin “75 yıllık Siyonist suçların” yalnızca “bir istasyonu” olduğunu ifade etti.
Esad, “Gazze hiçbir zaman sorun olmadı, sorun Filistin’dir ve Gazze, sorunların özünün vücut bulmuş hali ve halkının acılarının açık bir ifadesidir. Yalnızca Gazze hakkında konuşmak asıl noktayı kaçırıyor. Gazze bir bütünün parçası ve bu bağlamdaki bir istasyondur ve ona yönelik son saldırı, otuz iki yıllık başarısız barışla birlikte, yetmiş beş yıllık Siyonist suçlara kadar uzanan uzun bağlamın içerisindeki bir olaydır.
Esad’ın konuşmasının tam metni:
‘’Majesteleri Prens Muhammed bin Selman, Suudi Arabistan Krallığı Veliaht Prensi Ekselansları ve Majesteleri
Gazze hiçbir zaman sorun olmadı, sorun Filistin’dir ve Gazze, sorunların özünün vücut bulmuş hali ve halkının acılarının açık bir ifadesidir.
Yalnızca Gazze hakkında konuşmak asıl noktayı kaçırıyor. Bir bütünün parçası ve bir bağlamdaki bir istasyondur ve ona yönelik son saldırı, otuz iki yıllık başarısız barışla birlikte, yetmiş beş yıllık Siyonist suça kadar uzanan uzun bir bağlamdaki bir olaydır. Bunun tek mutlak ve reddedilemez sonucu, varlığın daha saldırgan hale geldiği ve Filistin’in durumunun daha adaletsiz, baskıcı ve sefil hale geldiğidir.
Ne Filistin’de ne de Golan’da ne toprak ne de gerçek geri döndü. Bu durum, Arapların onlara karşı daha fazla uysallığının bize karşı daha fazla Siyonist vahşete eşit olduğunu söyleyen siyasi bir denklem üretti ve uzattığımız ellerin sayısı, bize karşı yapılacak katliamların artması anlamına geliyor.
Bu çok açık denklemin ışığında, Gazze’ye yönelik saldırı, Siyonistlerin daha önce Filistinlilere yönelik katliamları ve bu bağlamın -şüphesiz- daha sonra devam etmesi bağlamından ayrı olarak incelenemez.
Bu çok açık denklemin ışığında, Filistin meselesinde tekrar eden olayları “Arap ve İslam ülkeleri olarak” parçalı ve kısmi bir şekilde ele alarak, devam eden bu suçu izole edemeyiz. Bugün Gazze’ye yönelik saldırıyı aynı metodolojiyle ele almaya devam etmemiz, katliamların halkın yok oluşuna, davanın ölümüne kadar tamamlanmasının önünü açmak demektir.
Bugünkü zirvemizde acil olan şey ne saldırganlık ne de öldürmedir, zira her ikisi de devam etmektedir ve her ikisi de varlığın doğasında ve özelliğidir. Ancak acil olan, Siyonizm’in barbarlıkta kendini aşmasıdır; bu da bizi en azından hem insani hem de siyasi açıdan benzeri görülmemiş büyüklükte sorumluluklarla karşı karşıya bırakıyor. Bölgemizin ulusal güvenliğini bir kenara bırakırsak durum budur.
İnsani açıdan bakıldığında, ister acil yardım yoluyla ister gerekli altyapının daha sonra yeniden inşa edilmesi yoluyla olsun, yaşamın asgari ihtiyaçlarının yeniden sağlanmasında büyük bir paya sahip olma görevimiz konusunda hiçbir tartışma yoktur. Peki öldürme ve yardım, sonra katliam, sonra yardım, saldırı, sonra açıklama kısır döngüsü içinde dönmeye devam edecek miyiz? En önemli soru şu: Filistinlilerin bizden ne ihtiyacı var? Önce bizden mi insani yardıma ihtiyacı var, yoksa yaklaşan soykırıma karşı önce bizden korunmaya mı ihtiyacı var? Burada rolümüz yatıyor ve burada siyasi çalışmamız yatıyor. Ancak baskı için gerçek araçlarımız yoksa attığımız hiçbir adımın veya yaptığımız konuşmanın hiçbir anlamı yoktur. Elimizdeki minimum şey retorik değil, gerçek politik araçlardır. İlk ve en önemli şey, Siyonist varlıkla olan her türlü siyasi yolun, ister ekonomik ister diğer konularda olsun, siyasi yolun içerdiği her şeyle birlikte durdurulmasıdır. Onun geri dönüşü, kuruluşun Filistin’deki tüm Filistinlilere karşı işlenen suçları derhal ve uzun vadeli olarak durdurma ve aynı zamanda Gazze’ye acil yardım girmesine izin verme taahhüdüne bağlı olacak.
İki devletin konuşulması, barış sürecinin başlatılması ve diğer detay ve haklar, her ne kadar önem taşısa da, bu acil dönemde öncelikli değil. Bu konuda ve bu konuda konuşmanın sonuç vermeyeceğini ve işe yaramayacağını bilmemize rağmen, çünkü ortağı yok, sponsoru yok, otoritesi yok, kanunu yok. Bir hak geri getirilemeyeceği için suçlu hakim oldu, hırsız hakim oldu, Batı’nın bugünkü durumu budur.
Sadece bizim irademizle ey kardeşler – Batılı ülkelerin, uluslararası kuruluşların ve başkalarının sorumluluklarını üstlenme taleplerimizden uzak olarak, çünkü şü devlerler yalnızca halkların baskı altına alınmasına ve yağmalanmasına dayalı tarihi sömürgeci sorumlulukları taşımaktadır- Sadece bizim irademizle, ülkelerimizdeki ezici popüler kamuoyu ile, Filistin direnişinin bölgemizde dayattığı yeni gerçeklikle birlikte bu araçlara sahip olduk. Gelin bunu kullanalım, onlarca yıldır kapalı olan siyasi kapıları bize açan küresel dönüşümden faydalanalım ki denklemlere girip değişelim. Geçmişte yapamadıklarımızı, bugün ve gelecekte başarmamız gerekenleri başarmanın bedeli, Filistin’de yükselen değerli ruhlar olsun.”
