Ankara Ulus’ta, gündüzleri parklarda mendil satan veya bir işte çalışan emekliler, akşamları ise günlük ücreti 200 liradan başlayan otellerde kalıyor. Tuvalet ve banyonun olmadığı odalar, düşük fiyat nedeniyle daha çok tercih ediliyor. Katlarda ortak bir tuvalet bulunurken, banyo yapmak için ise 100 lira ödemek gerekiyor.

2019’dan bu yana otellerde kaldığını anlatan 66 yaşındaki Orhan Gürledik’in tek geliri 6 bin 450 liralık engelli maaşı. Yüzde 80 engelli olduğunu söyleyen Gürledik, otele günlük 200 lira öderken, geçinebilmek için mendil ve kalem satıyor. Çevre esnafının da destek olduğu Gürledik, şunları kaydetti:
“Odam dışında ortak kullandığımız bir lavabomuz var. Otelde olacak iş değil, ama terminalde kalanları bir görseniz, sokakta yatanları. Bizden beteri de var. Bizim halimize yine şükürler olsun. Ev kiraları çok pahalı, ülkenin başında ben olsam kimseden kira almazdım. Babasının evi gibi otursunlar. Her şeyi bedava yapardım. Zeytin alamıyoruz, peynir alamıyoruz hiçbir şey alamıyoruz. Serbest piyasayı kaldırsınlar memleket bitti. Ekonomi iyi değil. Her şey pahalı, para var ama para yetişmiyor. Günlük beş bin lira bile yetmez. Ev kiraları pahalı, her şey pahalı.”

“3 yıldır otellerdeyim…”
Yine Ulus’ta bulunan başka bir otelde kalan 59 yaşındaki memur emeklisi Fatih Ayvat, 2020 yılında emekli olduğunda kirada oturduğunu ancak artan kiraları karşılayamadığı için 3 yıldır otellerde kaldığını anlattı.

Emekli maaşının kira giderini karşılamadığını söyleyen Ayvat, “Benim emekli aylığım 34 bin 500 lira ancak en düşük kira 20-25 bin liradan başlıyor. Geriye kalan 14 bin 500 lira. Elektrik, su, ısınma giderleri var. 10 bin lira da rahat oraya gider. Yemek için mutfak için hiç bir şey kalmıyor” dedi.
Daha önce birçok otelde kaldığını söyleyen Ayvat, “Ulus en ekonomik yer. Günlük 350 lira ödüyorum. Haftada bir çarşafları değiştirip, temizlik yapıyorlar ve her gün çöpü alıyorlar. Ama oda da tuvalet ve banyo yok. Her katın tuvaleti ortak. Bazen sırada da bekliyoruz” diye konuştu.

Ankara Büyükşehir Belediyesi devreye
Ankara Büyükşehir Belediyesi yetkililerinin kendileri ile görüştüğünü söyleyen Ayvat, “Büyük ihtimalle Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı bu konuyla ilgili bir çalışma yapacak. Yekililer bize, mekan olarak kalacak yer olmayabilir ama sosyal faaliyetlerinizi düzenleyecek, kurs, etkinlik ve yeme, içme gibi makul şeyler olabilir diye söylediler” dedi.

Büyükşehir Belediyesinin emeklilere yönelik faaliyetlerine katıldığını söyleyen Ayvat, beklentilerini şöyle anlattı:
“Belediye olarak yapabileceği ne varsa yapmaya çalışıyor ama merkezi hükümetin yapabilecekleri daha fazla. Belediye bütçesi ile aralarında çok fark var. Hükümetin de bu konuda birtakım önlemler almasını istiyoruz. Özellikle İstanbul’da TOKİ’den emeklilere kiralama için ayrılan miktarın genişletilmesi gerekiyor. TOKİ’den ayrılan dairelerin emeklilere kura ile tahsis edilmesini istiyoruz.”

Aynı odayı paylaşanlar bile var
Ankara Ulus’taki otellerde, bazı emekliler iki veya üç kişilik odalarda da kalıyor. 52 yaşındaki Abdullah ve 76 yaşındaki Seyfi Güçlü, aynı odayı paylaşıyor. Odanın günlük ücreti ise 700 lira. 27 bin lira emekli maaşı alan Abdullah, “Diğerlerine bakarak çok şükür diyelim ama maaş hiç bir şeye yetmiyor. Üç öğün yemek yesen 750-800 lira gidiyor. Haftada bir kere hamama gitsen 400-500 liradan ucuza hamam yok. Yemeği günlük 700 liradan hesaplasan 16 bin lira alanların maaşı sadece yemeğe gidiyor” şeklinde konuştu.
Otele sadece uyumak için geldiğini söyleyen Abdullah, “En son kişi başı 100 liraya banyomuzu yaptık. 100 lirası olmayan ne yapacak. Ya soğuk suya talim edecek ya da kokacak” dedi.

“10 tane zenginde alıp fakire versinler”
Emekli Seyfi Güçlü de 16 bin 881 lira emekli maaşı aldığını, daha önce kalp ameliyatı olduğunu şu anda ise şeker tedavisi gördüğünü anlattı. Güçlü, “Bir, bir buçuk aydan beri burada kalıyorum daha önce başka otelde kalıyordum ama orası 1500 lira olduğu için burada kalıyorum” diye konuştu. Ankara Büyükşehir Belediyesi yetkililerinin kendilerini ziyaret ettiğini söyleyen Güçlü, “Otelde kalanlara destek olacaklarını söylediler. Belediyenin kartını vereceklerini tahmin ediyorum” ifadelerini kullandı.

Emekli olabilmek için 25 sene prim ödediğini söyleyen Güçlü, şöyle konuştu:
“Emekli perişan, evi olmayan, kira ödeyen perişan. Bana göre öyle. Eğer bir birikimi evi varsa o bile yetmiyor. Artık en büyük para 20 TL’nin işini görüyor. Devlet herkese veriyor emekliye vermiyor. Ne yapmış emekli? 16 milyon emekli var kimse oy vermez ki artık. Ben sağ görüşlü insanım. 3-5 tane zengine o kadar imkanlar tanınıyor, onlardan kes fakire fukaraya, emekliye ver. Ağzından, dudağından çıkan kanundur, 10 tane zenginden kes fakire ver kardeşim. Bunlar da bu milletin çocukları. Devlet kesesinden de vermiyor, bizden aldığını veriyor bize.”

Kaynak: ANKA

Bütçe iktidarın aynası oldu
Bir iktidarın bütçeyi nasıl yaptığı onun aynasıdır, emekçiye, emekliye, öğrenciye, eğitime ne kadar; tefeciye, rantçıya ne kadar pay ayırıyor diye bakılır. 2026 bütçe teklifinde 16 milyon emekliye ayrılan pay 1872 milyar lira iken, bir avuç faizciye ayrılan faiz gideri 2742 milyar lira. Başka da söze gerek yok, ayna herşeyi apaçık gösteriyor.

Kira sorunu için çözüm: Sosyal konut
Emekliler arasında konut sahibi olma oranı her yıl azalıyor, daha önce emekli ikramiyesiyle konut sahibi olunabilirken, şimdi aylıklar kiraya bile yetmiyor. Kiralık konut ilanlarında emekliye verilmez notuyla karşılaşır olduk.
AKP’nin, TOKİ eliyle 2022 yılında seçim öncesi açıkladığı konut ve arsa kamyanyasında henüz arsasına kavuşup inşaata başlayabilen bir kişi bile yok. Şimdi de önümüzdeki seçimde sahte umut yaratmak üzere 500 bin sosyal konut projesi açıkladılar. Konut açığı ülkemizde en yüksek düzeydedir. Sorunun kaynağı olan iktidarın konut sorununu kamucu anlayışla çözme niyeti ve iradesinin olmadığı ortadadır. Başta İstanbul ve Ankara Büyükşehir Belediyeleri olmak üzere yerel yönetimler gerçek anlamda en yoksulları gözeten uygulanabilir sosyal konut projelerini ayrıntılandırarak topluma sunmalı, bu kanayan yaraya merhem olacak halkçı çözümleri hızla gerçekleştirmelidir.

Emekçi ve emekli en yüksek mertebededir
Büyük bir tevazuyla, ama en yüksek mertebeden emekçi/emekli kimliğimizle diyoruz ki:
Toplumu ülkeyi vatanı, emeğiyle, alın teriyle, beyninin ışığıyla var eden ve yarına taşıyanların onurlu üyeleri olarak gücümüzün farkına varmamız şart. Akıl bilim çağdaşlık aydınlanma biz emekçiler olmadan gerçekleşemez.
Toplum, dolar milyarderleri olmadan da gelişir güçlenir yarınını güvence altına alabilir.
Toplumun dengeli ve uyum içinde olması eşit ve özgür bireylerin varlığına sıkı sıkıya bağlıdır.
Toplum, emekçiler olmadan gelişemez güçlenemez yarınını güvence altına alamaz.
İnsanlığın ortak çabasıyla bugün ulaşmış olduğumuz birikim, zenginlik ve tecrübe dünyayı defalarca doyuracak barındıracak eğitimini sağlığını güvenceye alacak düzeydedir.
Ama, gücü ve ortak zenginliğimizi gasbetmiş dolar milyarderleri sınıfının temsilcisi iktidar, genç ve sağlıklı evlatlarımızı işsiz, işçiyi güvencesiz, en zeki çocuklarımızı eğitimsiz, biz emeklileri konutsuz, hastamızı ilaçsız, dul ve yetimlerimizi çaresiz, münbit topraklarımızı üretimsiz bırakmakta tereddüt etmedi.

Uydurma gerekçeler günlük rutin halini aldı
Yetmedi, emekçilerin eşit ve özgür dünya idealine ulaşmak için kurduğu yapılara görünür görünmez binlerce engel çıkarıyor, kargaşa yaratmaya devam ediyor. Sendikaları kapatmak, belediyelere kayyım atamak, partileri dağıtmak, halkın sesi olan televizyonları ve basın organlarını karartmak, tehlikeli gördüğü her emekçi/emekli dostunu uydurma gerekçelerle hapse atmak günlük rutinleri hâline geldi.

Yol kapandığında yeni yollar açacağız
Biz, emekçi sabrı bilgeliği ve onuruyla bu tuzakları boşa çıkarmaya kararlıyız.
Emekli hareketinin temsilcileri ve yürütücüleri olarak biliyoruz ki, anayasanın ruhuna aykırı mahkeme kararlarıyla defalarca kapatmalar yoluyla birliğimiz dağıtılmak ve parçalanmak istendi. Bunu 4. kez yapıyorlar. Bizler bu oyunları bozacak, parçalanmayı önleyecek, emekli mücadelesini büyütmeye devam edecek bilgeliğe ve ustalığa sahibiz. Ülkemizde ulaşılmadık emekli kalmayana kadar hedefimize ısrarla yürümeye devam edeceğiz. Vazgeçmek yok, yarı yoldan dönmek yok. Kendi iç hukukumuz, tüzüğümüz pusulamızdır. İşçi sınıfının emekli kolu geçmişte olduğu gibi yol bulmakta, yollar kapandığında yeni yol açmakta mahirdir.